@امید تنها1872 · ۴ امتیاز
★★★☆☆ ۳ از ۵ (۹ رأی)
ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ
ﻣﻦ
ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﻗﺪﻡ ﻓﺪﺍﯾﺖ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ
ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ
ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﺟﻠﻮ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ
ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺭﻫﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﺩﻫﻦ ﮐﺠﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺑﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﻫﺎ
ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﺎﻡ …
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﻣﻦ
ﻧﺸﺎﻧﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﻨﻢ
ﺭﺍﻩ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﻧﻢ
ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ
ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ ﮐﻢ ﺣﻮﺍﺱ
ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻥ ﺟﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﺷﯽ ﻭ ﻣﻦ
ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﻗﺪﻡ ﻓﺪﺍﯾﺖ ﺷﻮﻡ
ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺷﺪﻡ ﯾﺎﺩﺗﻪ ؟
ﻣﻦ ﯾﻪ ﮐﺮﻡ ﺳﯿﺐ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﺗﻮ ﯾﻪ ﮐﺮﻡ ﺍﺑﺮﯾﺸﻢ .
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﻡ ﺩﯾﮕﻪ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ ﺳﯿﺐ
ﻧﺨﻮﺭﻡ
ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﯼ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩﺕ ﭘﯿﻠﻪ ﻧﺰﻧﯽ .
ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺩﻭﻧﻢ ﭼﯽ ﺷﺪ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﻃﺎﻗﺖ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﻡ ﻭ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺳﯿﺐ ﺧﻮﺭﺩﻡ .
ﺗﻮ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻏﺼﻪ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩﺕ ﭘﯿﻠﻪ ﺑﺴﺘﯽ …
ﺣﺎﻻ ﺩﻭﻣﯿﻦ ﺑﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺷﺪﻡ ،
ﻭﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﯾﻪ ﮐﺮﻡ ﺳﯿﺒﻢ ﻭ ﺗﻮ ﯾﻪ
ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﺧﻮﺷﮕﻞ ،
ﺗﻮ ﭘﺮ ﺯﺩﯼ ﻭ ﺭﻓﺘﯽ
ﻭ ﻣﻦ …
ﻣﻮﻧﺪﻡ ﻭ ﺳﯿﺒﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺷﺪﻧﺸﻮﻥ ﻧﻤﻮﻧﺪﻩ .
ﺍﺯ ﻫﺮ ﭼﯽ ﺳﯿﺒﻪ ﻣﻨﺘﻨﻔﺮﻡ …
ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ.....ﺑﺎﻫﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻧﯿﺴﺖ....ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺭﻓﺘﻦ ﻣﯽ
ﺧﻮﺍﻫﺪ....ﺍﻣﺎ ﺍﺧﺮ ﻫﻤﻪ ﯼ ﺭﻓﺘﻦ ﻫﺎ ﺭﺳﯿﺪﻥ
ﻧﯿﺴﺖ...ﯾﺎﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ,ﺭﻓﺘﻨﯽ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ...ﭼﻪ
ﯾﮏ ﮐﺎﺳﻪ ﺍﺏ ﺑﺮﯾﺰﯾﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ....ﭼﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺷﮏ..
امیداست دیگر
.
.
.
.
.
.
.
پست اولشه دیگه فلج از دنیا نری بکوب لایکو :(