پریسا

نبايد كسي بفهمد دل و دستِ اين خسته يِ خراب
از خواب زندگي ميلرزد..
بايد تظاهركنم حالم خوب است
راحت ام،راضي ام،رها...

بعضی آدما جنبه‌ی آرامش ندارن ، این آدما باید همیشه نگران از دست دادنِ شما باشن
اونجاییکه با رفتارتون خیال اونا رو از بودنتون از همیشه موندنتون راحت کنید، دقیقا همونجا بی‌ارزش شُدید . . .

باران
فقط همین جایی از قصه
که من ایستاده ام می بارد
دو قدم آن طرف تر
دو قدم این طرف تر
همیشه آفتاب است..!

و هر صبح بهم میزنم حال دنیا را
در فنجان های قهوه ندیده
بی آنکه نگران این باشم که فال
آدمهایش از هم سر در بیاورد....

برگها هم وقتي در پادشاه فصلها هستند
از دلهره ي بادهاي وحشي،
در امان نيستند!

آنقدرخـسته ام، که حاضرم، سـرم را روی تکه سنگی، بگذارم وبخواب�
اما به دیوار وجود بعضی ها که
بارها بر سرم آوار شد تکیه ندهم…

حتی اگر نباشی، می‌آفرینمت
چونانکه التهاب بیابان سراب را
قیصر امین پور

پاییز از نیمه گذشته و “هوا” گاهی سرد میشود و گاهی “گرم” !
وقتی که نیستی هوا هم حالش را نمیفهمد چه رسد به من !

دیگر صدایت نمی زن�
می ترسم اسمت را عوض کرده باشی
و صدای�
روی شانه ی غریبه ای
از من دور شود .
مجموعه اصراری که نمی دانی- طیبه حسین زاده /

ماهی ِ تُنگِ کوچکی هم اگر بودم فراموشم نمی‌شد دریا
هیچ موجودی نداشته‌هایش را فراموش نمی‌کند.