NAFAS

پـسَره پُـسـت گُـذاشتـه :
ازهمـه دُختـرا بیـزارَم ، همَـشون خیـانَتکـارَن!
.
.
.
کامنـت گذاشتـم :
خوبـه بـاز وقـت داشتـی همـه رو امتـحان کنـی :)
خُـل و چِـل بلـاکـم کَرد :))
لایـک : کوزِت فـوضـول (♥ مــهـنـا ♥ )

دلم آغاز میخواهد در این شب پرسه ی آخر
جنونم از درونم گفته ها دارد
نگاهم گوشه ای از آبی ِ دل باز می‌خواهد..
تنم سرد است درون گودی ِ چشمم جهان خون است
جنونی جز جنون عشق با من نیست
زبان عاجز من سوره ی اعجاز می‌خواهد
علیرضا آذر

ﺍﻭﻥ ﻣــﻮﻗـﻌــﯽ ﮐــﻪ ﯾــﺎﺭ ﮐـﺸـﯽ ﻣـﯽ
ﮐـﺮﺩﻥ ، ﺗــﻌـﺪﺍﺩ ﺍﻓــﺮﺍﺩ ﻓــﺮﺩ ﺑــﻮﺩ ﺑــﻌــﺪ ﻣـﻨـﻢ ﺁﺧــﺮﯾـﺶ ﺑــﻮﺩﻡ ،
ﺩﻭ ﺗــﺎ ﺩﻭﺗــﺎ ﺗـﻘــﺴـﯿـﻢ ﺷــﺪﻥ ﺑــﻪ ﻣــﺎ ﭼـﯿـﺰﯼ ﻧـﺮﺳـﯿـﺪ !!! :)

شروع شد...
ایام غم مادرمان شروع شد ...
آتش و در و دیوار و دستان بسته ...
تکرار صحنه های درد ...
خدایا کمکمان کن ...

مگر با باد نسبتي داري...؟
چقدر شيبه تو يک لحظه آمد مرا پيچاند و رفت...

آدمایـــــی واســـم خــــاصن ...
که منـــو با اخـــلـــاقای بـــد�
* خواســــــــــــــتن * :)

شمرده تر بگو؛
با من،
حروف ِ رفتنت،
تا من!
بگیرم از دلت،
همه بهانه هارا . . .

ﻧﻮﺷﺘـــه هایم ﺭﺍ ﮐــﻪ ﻣﯿﺨوانــــﯽ...
ﺩﻟﺨــــﻮﺵ ﻧﺒـــﺎﺵ ﺍﺯ ﺍﯾﻨـــک ﻣﺨــﺎﻃﺐ ﺗویـــﯽ...
ﺯﯾـــﺎﺩ ﺷـــﺪﻥ ﻧﻮﺷﺘــــه هاﯼ ﻣﻦ ﯾﻌﻨﯽ:
ﺑــﯽ ﺣـــﺪﯼ ﻧﺎﻣـــﺮﺩﯼ ﻫﺎﯼ ﺗــــﻮ...!

ﻣﯿﺪﺍﻧﯽ...؟!
ﺑﻪ ﺭﻭﯾﺖ ﻧﯿﺎﻭﺭﺩﻡ...!
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺗﻮ...
ﺑﻪ ﻣﻦ...
ﮔﻔﺘﯽ ﺷﻤﺎ...
ﻓﻬﻤﯿﺪﻡ ﭘﺎﯼ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﺳﺖ...

دست های او را کــه گرفتـــــی دیگـــر به مـــن نگاه نکن...
نگاه تـــو...
بیشتـــر از دیـــدن دستهایتان آتشـــم میـــــزند...
چـه کــــرده ای با مــن...؟!
کـه ایـن روزهــــــا...
تــــو را...
فقـــط بـه انـدازه ی یـک اشتبــاه...
می شناســـم...!

می نویسم تراژدی یعنی:
زندگی با من این چنین قهر است...
من به اندازه ی خودم تنهام...
مرگ من آرزوی این شهر است...
میروم، میروم که خوش باشند...

حــســـرت واقــعــــی رو وقــتـــی مـــیـــخـــــوری . . . .
کــه بـــبـــیــنـــی بــه انـــدازه . . . .
ســـنـــت زنـــــدگــــی نـــــــکـــــردی . . . .❗

دعا میکنم ...
برای تو ...
برای خودم ...
برای همه مان ...
کسی چ میداند ...
شاید خدا دسته جمعی نگاهمان کرد ...
دعا میکنم برای دلهایمان ...
برای چشم هایمان ...
برای گریه ها و خنده هایمان ...
دعا میکنم ...

♥ برای اول شخص غایب ...♥
میان بودنت فراموش کرده ام نبودنت را ...
نیستی اما کنارمن حضور داری ...
نفس میکشم تورا ...
هرلحظه میبینمت و دستانت را لای موهایم احساس میکنم ...
تاریکی دنیا تورا ربود ...
من هم بعداز تو میان تنهایی هایم گم شدم ...
میدانم روزی دوباره تورا خواهم دید ...
دوباره درآغوشت آرامش میگیرم ...
برای آن روز دعا کن ... زیاد دعاکن!
محتاجت هستم بیشتر از دیروز و بیشتراز فرداها ...
ب امید دیدارت شاهزاده قلب کوچکم ...!
بعد از مدتها دوباره ازخودم نوشتم ... تقدیم ب سحر عزیز و شهاب عزیزی ک بین ما نیس . روحش شاد
حرف ک زیاد بود سحرجان منتها تایید شدنی نبود .
ببخش اگر ناراحتت کردم .

ﻧـــﻪ...!
ﺍﺷــــــﺘﺒﺎﻩ ﻧﮑﻦ...!
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺗـــــﻮ ﻧﯿﺴﺘﻢ...!
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻨــــﻢ...
ﮐـــــﻪ ﺑﺎ ﺗـــــــﻮ ﺭﻓــــــﺖ...

بعد از خداحافظی ات من من نبود�
بَم بودم بعد از زلزله ...!

ما شعر می گوییم ...
ما ... که نمی توانیم زندگی کنیم ...
ما شعر می گوییم !!

انفرادی شده سلول به سلول تنم،
خود من در خود من در خود من زندانیست...

آدمی چقدر زود پیر میشود. ..
وقتی احساسش فراتر از درک آدمهاست...

دلم ،
زمزم برای چشم های مرده میخواهد
دلم یک جمکرانِ خیس ِ باران خورده میخواهد...
°اللهم عجل لولیک الفرج°