♥ برای اول شخص غایب ...♥
میان بودنت فراموش کرده ام نبودنت را ...
نیستی اما کنارمن حضور داری ...
نفس میکشم تورا ...
هرلحظه میبینمت و دستانت را لای موهایم احساس میکنم ...
تاریکی دنیا تورا ربود ...
من هم بعداز تو میان تنهایی هایم گم شدم ...
میدانم روزی دوباره تورا خواهم دید ...
دوباره درآغوشت آرامش میگیرم ...
برای آن روز دعا کن ... زیاد دعاکن!
محتاجت هستم بیشتر از دیروز و بیشتراز فرداها ...
ب امید دیدارت شاهزاده قلب کوچکم ...!
بعد از مدتها دوباره ازخودم نوشتم ... تقدیم ب سحر عزیز و شهاب عزیزی ک بین ما نیس . روحش شاد
حرف ک زیاد بود سحرجان منتها تایید شدنی نبود .
ببخش اگر ناراحتت کردم .

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(