آذین

مرهم بهت غریبانه ی من ...در دل تاریک این گودال اشک
خواب سبز ابدیست......

میشه منم تو جمعتون راه بدین لطفا؟

لباس پـــــدرم بـــــوی خاکــــــ می دهــــــد، دستـــــ هایـــــش بـــــووووووی نان.
بــــه سلامتـــــی همه پدرهــــای زحمتکــــش.
پیشاپیــــــــش روووووووز پدر و رووووز مولا علـــــی مبارک.

و چقدر تازگی دارد برای�
روزهایی که به امید آمدن کسی دلخوش نیستم و شبهایی که از نیامدنش دلگیر نمیشوم

دل های پاک خطا نمیکنند
فقط سادگی میکنند
و امروز سادگی بزرگترین خطای دنیاست

آنقدر دور شده ای که چشمانم حتی خواب آمدنت را نمیبینند

من اگر دختر نفرین شده ی اندوه�
یا که از نسلی گلی هرزه میان کوه�
تو همان آدمک چوبی پیمان شکنی
که فقط لایق آتش زدنی

**آذِِیِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِن**
برون نمیرود از خاطرم خیال وصالت
اگرچه نیست وصالی ولی خوشم به خیالت

ای کاش تنها یک نفر هم در این دنیا مرا یاری کند
ای کاش میتوانستم با کسی درد دل کنم تا بگویم که
خســــته تر از آنم که زندگی کنم...

تا با تو خندیدم اسبت رو زین کردی
با این منه ساده تو بدترین کردی
گفتی که عاشق شد..بگذار بتازم من
هرجور دلم میخواد اونو بسازم من
تا با تو خندیدم خود را خدا دیدی
از نسل خاکی خا خود را جدا دیدی
یک لبخند...یک لبخند
بود اشتباه من...تنها گناه من