خدا چقدر دلم گرفته دیگه نایی ندار�
کی میشه منم بمیر�
طاقت موندن ندارم
@++++ · ۵۱ امتیاز
★★★★☆ ۴ از ۵ (۱۹ رأی)
خدا چقدر دلم گرفته دیگه نایی ندار�
کی میشه منم بمیر�
طاقت موندن ندارم
حالا راه تو دوره
دل من چه صبوره
کاشکی بودی و می دیدی
زندگیم چه سوت و کوره
"سلام بهونه قشنگ من برای زندگی
آره بازم منم
همون دیوونه همیشگی...."
...
کاش بازم برام میخوندی....
کاش.....
درگیرش که باشی....
وقتی حتی حس کنی که میره ...دیگه نمیتونی بخندی....
فقط گ ر ی ه...
من نمیتونم بخندم دست خودم نیست
واسه دیدنت یه لحظه دل تو دلم نیست...
وقتی یه دوست خوب یه همدرد یه گوشه شنوا یه سنگ صبور بزرگ
تو زندگیت نداشته باشی یعنی تنهایی...
ولی اگه یه روزی همه ی اینا رو داشتی و حالا اون دیگه پیشت نباشه...
فقط تنها نیستی ....خیلی داغونی...خیلی....
دلگیرم ازین شهر سرد
این کوچه های بی عبور......
کاش میشد رد شدو رفت و ........کاش کاش کاش
تموم میشد این دنیای لعنتی..
آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو میبره
تا حالا به جای وعده های غذایی که هیچ
بیشتر ازون گریه کردی؟
شب بعده شام...
باز شب قبل خواب....
صبح به محضه بازکردن چشات...
جای لقمه های صبونه...
و...
اون اهنگرو که میزاری...
بعدم اون حرفو که ازش میشنوی.........اون وقت تا همیشه گریه میکنی
باهرحرفی و صدایی بغضت میشکنه....
سنگ صبور که نداشته باشی
دلت که خیلی بگیره
اون اهنگرو که بزاری
فقط یه بالشت خیس میمونه برات.....
نمیگم اون از همه بهتره
نمیگم بهتر از هرکسی قدرمو میدونه
نه ه ه....نمیگم اون اذیتم نمیکنه..نمیگم دلمو نمیشکونه...
نمیگم خوبه خوبه... نه ولی نفسم بدونه اون میگیره
همه چیم که خوب باشه اشکام مدام میباره
راستش بعضی وقتا فک میکنم از یادم رفته
حتی رنجیده شدنم فراموش کردم هیچی نمیگ�
فقط سکوت... و اشکایی که نمیدونم چرا سر میخوره میاد پایین
مثل همیشه
چه صبورانه تحمل میکنی غفلت بی رحم مارو دخترک
ما داریم گلاتو آتیش میزنی�
تو داری با التماس میگی کمک کمک
غرورمو ببخش
حضورمو ببخش
منم یه عابر�
عبورمو ببخش
واسه تو چه راحته که بدون من بری
حتی وقتی میدونی که خودت مقصری
حال کیا اینطوریه؟
اونکه با بودنت مخالف بود
حالا با رفتنت موافق نیست
بچه های تنهایی عزیز.دوس داشتید بیاین کلوپ بعده پاتوق یه جایی هست که باهم بازم حرف بزنیم...
شاید درد مشترکی نداشته باشی�
ولی دردت حس مشترکی واسم میسازه...
(واسه اونی که بالاخره اومد تنهایی)
تا حالا یه رفیق تموم عیار داشتی؟
که بهترینت باشه...بهترین سنگ صبور تو دنیات.تنها همدردت
کسی و داشتی که مثه خواهرت باشه...کسی که خوده خودت باشه..حرفاش حرف دلت باشه...اصلا به دلش بگی دلم... بیشتر از خودت دوسش داشته باشی...تو رفاقت هیچی براهم کم نزارید...
ولی دیگه.........هی...کاش اینجا بودی و میخوندی...
گاهی گاهی گاهی
.
.
.
هرچه میگردم پیدا نمیکنم واژه ای از دلی که لبریز از حرف است!!
کاش بودی تا میفهمیدی مرا...
اینکه بی تو باشم سخت نیست آخر درده
واسه اینه که باهاتم حتی اگه بازم تنهایی رو احساس کنم
همه هر روز اینجا از گلات رد میشن آدمای خوبم این روزا بد میشن
توی این دنیایی که برات زندونه........جای تو اینجا نیست...جات توی گلدونه