محمد محمودی

میان تشت زر، خونین گلی بود
کنارش داغ دیده بلبلی بود
چه بلبل، بلبل شیرین زبانی
نه او را لانه ای ، نه آشیانی
ز سنگ کین پر و بالش شکسته
غبار غم به رخسارش نشسته

سلام من به محرم به ناز اشک ابالفضل
به آن دو دست قشنگ و به زخم مشک ابالفضل

یکی در گوشه ای آهسته گرید
بر آن پیشانی بشکسته گرید
یکی پیراهن خونی در آغوش
گهی نالان و گاهی رفته از هوش
یکی اندر میان دود و آتش
به عرش حق نشسته دود آهش

خداوندا ، به فریاد دلم رس
کس بی کس تویی، ما مانده بی کس
همه گویند: زینب کس نداره
کس زینب تویی، چه حاجت کس
مرا از زندگانی سیر کردند
اسیر حلقه زنجیر کردند
دلم را زیر سم اسب بردند
گلم را طعمه شمشیر کردند

خاموش بود، اما دلش دریای خون بود
اندوهش از ریگ بیابان ها فزون بود
پژمرده جان، پیراهن کهنه به دستش
در فکر بیداد ستم کاران دون بود
فکر وداع با برادر یادش آمد
بوسیدن آن خشک حنجر یادش آمد

امشب شهادت نامه عشاق امضا می شود
فردا زخون عاشقان ، این دشت دریا می شود
امشب کنار یکدیگر بنشسته آل مصطفی
فردا پریشان جمعشان، چون قلب زهرا میشود

امشب صدای قرآن همی آید، ولی
فردا صدای الامان زین دشت برپا می شود
امشب کنار مادرش لب تشنه اصغر خفته است
فردا خدایا ، بسترش آغوش صحرا می شود
امشب رقیه حلقه زرین اگر دارد به گوش
فردا دریغ ، این گوش وار از گوش او وا می شود

امشب حرم آل علی آب ندارد رسان آبی به طفلان، حسین جان، ای حسین جان
طفلان همه از تشنه لبی خواب ندارند رسان آبی به طفلان، حسین جان، ای حسین جان

در عزای لاله های بی گناه
می کشد پیوسته از دل آه ، آه
هم صدا با خیمه های سوخته
از جگر دارد نوای سوخته
یا حسین ، بر خیز زینب پیر شد
خواب غربتم تعبیر شد

جوونی ما به فدات حسین جان
کی می رسیم به کربلات حسین جان
یا حسین رحمی بر دل زینب
خون دل گشته حاصل زینب
الوداع یاور زینب
الوداع برادر زینب

گل یاس باغ حیدری از سیلی پاییز ارغوانی شد
در آن صحنه باغ سبز علی زرد و غم زده گشت و خزانی شد
چه سازد یا رب ، به این غم سنگین علی غریب و ستم دیده
که تنها همپای زندگی اش در جوانی قامت کمانی شد

سلام ما به رحمت و به جود تو
سلام ما به چهره کبود تو
سلام ما به قلب داغ دیده ات
سلام ما به قامت خمیده ات
سلام ما به نغمه حجاز تو
سلام ما به آخرین نماز تو

ای برادر میبرندم جانب شام بلا
ای شهید کربلا
چون کنم با جسم عریانت من غم مبتلا
ای شهید کربلا
با اسیران جگر خونیم و در این قافله
عابدین سر سلسله
آل پیغمبر چه سازد با عزا و هلهله
ای شهید کربلا

ای یادگار مادر�
سوی عدوان مرو
محض دل اهل حر�
تو شتابان مرو
در پی ات فاطمه
می کند زمزمه
.......یا اخا یاحسین....

ای روح نجات، جان ها به فدات ، یاد شهدا،
جان اسرا، ای روح ادب ، در نماز شب
کردی تو دعا ، بر خون خدا
دختر امام، خواهر امام ، کردی تو قیا�
در کوفه و شا�
کوثر علی ، دختر علی ،فخرانبیا
جان اولیا در روز جزا إشفعی لنا

اندر کنار تربتت
یا فاطمه یا فاطمه
گریم برای غربتت
یافاطمه یا فاطمه
ای کاش علی هم مرده بود
یا فاطمه یا فاطمه
جای تو سیلی خورده بود
یا فاطمه یا فاطمه
ای! وای زهرا کشته شد
یا فاطمه یافاطمه
گوید حسین در پشت در
یافاطمه یافاطمه
....مادر همین جا کشته شد؟؟.....

بنی اسد بیایید
به مقتل رو نمایید
حسین کفن ندارد
تن سالار زینب
به زیر سم مرکب
حسین کفن ندارد
ز سوی دشت و صحرا
رسد ز قلب زها
ندای وا حسینا
حسین کفن ندارد!

حبیب من سرت کو؟
علی اکبرت کو؟
امیر لشکرت کو؟
حسین کفن ندارد
صبا عزم سفر کن
از این صحرا گذر کن
برو سوی مدینه
پیمبر را خبر کن

این من و این خیل تو
حسین جان ، خدانگهدار تو
این تو و این نعش جوانان تو
حسین جان خدا نگهدار تو
غرق به خون و بی سر افتاده یار زینب
یک کاروان غریبی مانده کنار زینب
امشب حریم کبریا کرب و بلای زینب است
مهدی آل فاطمه ، صاحب عزای زینب است

خداحافظ ای برادر زینب
چه آید بعد تو بر سر زینب
خداحافظ ای به خون آرمیده
خداحافظ ای دو دست بریده
خداحافظ ای گل سر بریده
خداحافظ ای زندگانی زینب