"شادمانی همه جا پشت در است در گشودن هنر است"
بچه محله امام رضا
مـوره(منو) میبـیـنی که شـر و بـا صـفایـ�
بـــچـــه مـــحـــلـــه امـــام رضــایــ�
زلــزلــــیـــم(زلزلم) حــــادثـــیـــم(حادثه ام) بـــلــایـــ�
بـــچـــه مـــحـــلـــه امـــام رضــایــ�
هــر روز جــمـــعـــه دلـومـه(دلم رو) مـبـنـد�
بــه پـیـنـجــلــه(پنجره ) طـــلــا و ورمــگــردم(بر میگردم)
کـار و بـارم ردیـفـه بـا خدایـم با صفای�
بـــچـــه مـــحـــلـــه امـــام رضــایــ�
بــه مــوبــگــو بــیــا بـــه قــلــه قــاف
اصلا مـو ره(منو) بـیـزر(بزار) هـمـونـجـه عــلـاف!
قـرار مـرار هـر چـی بـیـگـی مـو پـایـ�
بـــچـــه مـــحـــلـــه امـــام رضــایــ�
دروغ ، مـرغ نیـسـت مییـون مـا بـاهـ�
الـان بـــه عــنــوان مــثــال تـــو حــر�
چـنــد روزه کــه تــو نــخ کــفــتــرایــ�
بـــچـــه مـــحـــلـــه امـــام رضــایــ�
چشم مـوره گـیــریــفـتـه(گرفته) چنـتـا کفـتـر
گفته خودش:(امام رضا) چنتـاشه خواستی وردر(بردار)
الـــان درم(دارم) خـــادمـــاره (خادم هارو )مـــــپـــــایــــ�
بـــچــــه مـــحـــلـــه امـــام رضــایـــ�
کـفــتــراره کـــه بـــردم از روگـــنـــبــد
مـــرم(میرم) مــــو واز تــــونــخ رفـــت وآمـــد
تــو نــــخـــشـــه(نقشه) او گـــنــبــد طـــلایــ�
بـــچـــه مـــحـــلـــه امـــام رضـــایــــم گنبده نصب(نصف) شب مده به دست�
او گفته: هر وقت که بییی(بیای) مو هستو�
مویم که قانع و بی ادعایو�
بچه محله امام رضایو�
وخته میبینم توی عالم همه
ازش میگیرن و مگن واز کمه
گنبدشه اگر بده رضایو�
بچه محله امام رضایو�
گنبد و ممبد نموخوام باصفا
سی ساله پای سفره ای آقا
منتظر یک ژتون غذایو�
بچه محله امام رضای�
در ضمن این شعر توسط قاسم رفیعا و شعر زن ذلیلانه توسط سعید سلیمانی در پیشگاه رهبر خوانده شده
