یه روزایی به این فکر میکنم و تمام ذهنم مشغولشه که اون چند روز جداییم ، همه جا رو زیرو رو کردم تا ببینمت وقتی نا امید شدم من لب به هیچی نمیزدم تب و لرز امونم نمیداد تا لب مرز مرگ رفتم به لطف بستری شدنو سرم زنده نگه داشتنم فقط با عکست و خاطراتمون روزامو شب کردم شبامو صبح!!!
توهم دنبالم گشتی؟ تو چه حالی داشتی ؟ توهم عین من بودی؟؟؟؟ و خیلی سوال های دیگه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
ولی میترسم ازت بپرسم طاقت شنیدنشونو ندارم چه ت. حالت عین من بوده باشه و چه نه !!!!.....

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))