این آدمایی که پشت فرمون ماشین میزنن کنار و به روبرو خیره میشن....
این آدمایی که توی خیابان بی تفاوت از کنارت رد میشن....
یا توی تاکسی کنارت نشستن و زل زدن به بیرون،.....
همونایی که دستگیره ی اتوبوس رو محکم توی دستشون میگیرن
و خیره میشن به اتفاقای توی پیاده رو،.....
این آدمایی که ساعتها زیر دوش به کاشی های حموم خیره میشن،.....
غذاشونو سرد میخورن،.....
ساعتها به یه آهنگ تکراری گوش میکنن و هیچوقت اونو حفظ نمیشن...
اینقدر علامت سؤالهای توی فکرشونو میشمرن
تا آخرش روی بالش خیس خوابشونو ببره...
این آدما.......
توی یه خاطره ای،
یه نگاهی،
آدمی، جایی، چیزی، جا موندن
و امروز تو داری آدمی رو می بینی مات و مبهوت
که هنوز جای دیگه ای داره زندگی میکنه.......
لايك= صفر مطلق...

کاری که به تو مربوط نیست یعنی به تو مربوط نیست دیگه

راستش اصلا خجالت می‌کشیدم تو رویِ بعضیا نگاه کنم
واسه همین همش خودم رو می‌زدم به اون راه

خیلی از کارهایی که مردم می‌کنن
فقط می‌تواند سرگرم کننده باشد...

اگر همه اونو به عنوان مسئله قبولش کنن قابل قبوله...

کاری که انجام میدی آیندتو میسازه پس بهترین رو انجام بده