" ویــژه مــســیــحـــا ، تــقــدیــم بــ ..... "
عـــشــق یــعــنــی :
عــشــقــتـــو بــا یــه دخــتــرِ جــوون پــشــــتـــِـ ویــتــریــنــه طــلــا فــروشــی از نــزدیــک بــبــیــنــی ...
ولــی رد بــشــیــو بــا فــاصــلــه وایــســی نــیــگــاشــونــو آســتــیــنــتــو بـُـکــنــی تــو حـَـلـقــتــو فــقــط گــریــه کــنــی ...
جــلــو نــرفــتــــ تـــا اون خــوشــبــخـــتـــ بــشــه ، اون بــخــنــده ، اون زنــدگـی کــنــه ، اونــــ ....
.......
هــعی ، اونــــِــ لــعــنــتــی ، خــیــلــی نــامــردی کــه دِلِ یــه دخــتــره پــاکــو بــازی دادیــو شــِــکــونــدی ....
خــیــلــی نــامــردی ....
لــایــک = بــی لــایــک ....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(