اقرار مرا بر پشیمانیم حک کن تا لا به لای این ثانیه های مندرس نامی از احساس نبرم!من باختم به خود باختم به فرشته های آدم نما!
باختم به شاهزاده های شهر قلبهای سنگی!
و حال که در گوشه ی اتاق تنها یی ام،حماقتهایم را میشمارم آرام آرام این جمله زاده میشود که:سنگ باش تا سنگسار نشوی!!