عاشق که بشی دیگه هیچ ستاره رنگی ای برات کعنی نداره به خودت میگی که ستاره خودم خورشید عالمه اونو با هیچی عوض نمیکنم مدام تو فکرشی چهرش از جلو چشمات کنار نمیره هر جا که هستی فک مبکنی اونم باهاته تمام فکر و ذهنت پیش اونهمدام تو یالت تمام هست و نیستتو با اون میسازی
اما حیف حیف که همس خیال و وهمه و خودت داری همه اینارو تجسمشون میکنی و اون تو واقعیته و خبر نداره که یکی عاشقشه
:((((((((((((((((

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(