‏*‏‏*‏‏*‏يكي از دردايي كه ديگه نيست‏:‏
روزاي آخربود...ديگه مي دونستم به آخر خط رسيديم وهمين روزاست كه همه چي تموم شه وديگه همديگه رو نبينيم...گريه هاي من بيشتر شده بود...چه روز چه شب...چه وقتي كه خونه بودي؛چه وقتي كه سركار...خيلي سعي كردم از خواب عميقي كه رفته بودي بيدارت كنم...باورم نميشدديگه راهي نيست...
وبالاخره صبح خداحافظي من ازخونه فرا رسيد و...
نميدونم ميشه باتو هم خداحافظي كنم...‏!‏
خوب كه به كارات فكر ميكنم مي بينم؛حتي لياقت يه خداحافظيم نداري‏!‏‏!‏‏!‏

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(