40ثانیه وقتتو میخوام بزاری برای این متن(ممنون)
تلخی زندگی رو تو چشمان مادر پیری دیدم که چشماش به در بود و منتظر که کسی بیاد عیادتش...
اما افسوس که که هیچ وقت به حقیقت نپیوست...
آهای کسایی که پدرو مادر پیرتون رو درست زمانی که بهتون نیاز دارند میبرید خانه سالمندان غیرتتون کجاست؟؟؟؟
بخدا اینا جوانیشونو زندگیشونو گذاشتند واسه بزرگ کردن ما واسه خریدن زندگی خوب در آیندمون اما چ راحت زندگی رو ازشون با این کار میگیری�
شما بچه دار نمیشید؟شما پیر نمیشید؟بخدا با هر دستی که میدید با همون دست پس میگیرید
ما همه چیمون رو این روزا گم کردیم حتی غیرتمون رو...
(بچه هایی که پدر و مادرتون در قید حیات اند خداییش قدرشونو بدونید تا دیر نشده که بعد افسوس نخورید)
واسه سلامتی همه پدر و مادرا صلوات

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))