ا
اول شخص غایب ۱۳ سال پیش
پیام

*زندگی یادم داده....*
گاهی آدم در مقابل عظمت غم واندوه "یه نفر" عاجزتر از اونی میشه که بتونه تسکینش بده.اینجور وقتها فقط باید شونه هاتو در اختیارش بذاری برای باریدنش.همین. . . .
لایک=اگه اون یه نفر یکی بود مثل تو با یه بغض دوساله اون وقت تکلیف چیه سحر؟؟؟

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.