ویــژه مــســیــحــا "
یـــه ســری تــو پــارک داشــتــم مــیــرفــتــم دیــدم چــنــد تــا از ایــن بــچــه پــروهــای مــحــل
ریــخــتــن ســرِ داداش کــوچـــیــکــه ی عــشــقــم کــه اســمــش عــلــی بــود .....
بــدو بــدو رســیــدم بــالــا ســرشــونــو بــا داد گــفــتــم چــه خــبـــره ضــعــیــف گــیــرآوردیــن ....
پــســره بــا کــمــال پــرویــی بــرگــشــتـــ گــفــتــــ بــه تــو نــیــوفــتــاده .......بـــوووق ....
گــفــتــم بــا مــن بــودی اســتــخــون یــه روکــش هــا ( مــن دنـبـال بـهـانـه مـیـگـشـتــم )
شــتــــللللـــق زدم زیـــر گــوشــش ســه دور دور خــودش گــشــتـــ ... دیــگــه حـالـا نـزن کـی بـزن ...
پــدرشــونــو درآوردم ، الــبــتـــه نــاگــفــتــه نـمــونــه پــدرم حــسـابــی از خـجـالــتــم دراومــد هــا
آخــه اومــدن در خــونــمــون شــیــکــایــتــــ ....
ولــی خــوب ، تــمــام ایــن بـــدبــخــتــیــا مــیــرزیــد بــه یــه " لــبــخــنــد " عــشــقــمــو یــه
" دســتــ مـریــزاد " گـفـتـنـش ...
لــایــک = ای بــیــچــاره مــســیــحــا هــعععععــی .....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(