ا
اول شخص غایب ۱۳ سال پیش
پیام

*از شما چه پنهون*
امروز صبح(4شنبه)به توصیه ی روانپزشکم رفتم گفتار درمانی.
وقتی از مامانم شنید حدود 5ماهه که قدرت حرف زدنم رو از دست دادم کلی تعجب کرد.تازه وقتی علتو فهمید باز کلی بیشتر تعجب کرد.
خلاصه اونجا بود که فهمیدم ظاهرا یه مورد نادرم.
راستش اینو تا حالا به کسی نگفتم ولی از اونجایی که شما غریبه نیستید و هیییچچچی از شما پنهون نیست میگم:
"این روزا احساس میکنم اگه بخوام میتونم یه چیزایی بگم ولی اصراری ندارم خوب بشم.این مدت لال بودن از یه جهاتی خیلی خوب بود خیلی! وقت کسی نیست عمق درد صدای آدمو بفهمه همون بهتر آدم لال باشه!"
لایک=باز خل شدی سحر!
بیچاره مامانت. . . .

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.