" ویــــژه مـــســـیـــحـــا "
دوســتــــ داشــتـــنـــیــتـــریـــن و قــشــنـــگــتـــریــن فــوتــبـــالــی کــه بــازی کــردم ، شــبــی
بــود کــه اون از دور تــمــاشــا چــی بـــود و مــیــونِ چـهـار پــنــج تـــا دخــتـــر خـــالــش هــمـش
چــشــمــش تــو زمــیــنِ بــازی بـــود .....اون شــَــب یــه ســه تــایــی ام مــهــمــون داشــتــیــم کــه
یــکــیــشــون لــیـــگ یــک جــوانــان بــازی مــیــکـــرد .... مـــنـــم اون شــب یـــه 30 تـــایــی
گــل زدم ، از وســـط زمــیــن ، از گــوش ، قــیــچــی بــرگــردون و.......
هــرچــقـــد جــانــگــولــِــر بــازی ام بــلــد بــودم واســـه خــوشــحــالــی بــَــد از گــُـل انــجــام مــیــدادم ،
قــاه قــاهِ دخــتــرا رو مــیــشــنــیــدم ، ولــی مــیــون اون هــمــه مــن فــقــط دنــبــال لــبــخــنــد عــشــقــ�
مــیــگــشــتــم و وقــتــی مــیــدیــدم کــه مــیــخــنــده ، هــیــچــی دیـــگــه تــوربــوی مــســیـــحــا روشــن
مــیــشــد و دوبــاره بــازیــکــن نـبـود کــه دِراز نــکــرده بــاشــم رو زمــیــن بــا دیــریــبــل بــَــدنــی و.....
آخـــرِ بــازی پـــســرِ اومـــد بــهــم گــفــتــــ دیــوانــه چــرا تــســتـــ نــدادی حــتــمــا قــبــول مـیـشـدی ...
گــفـــتـــم مــن امــشــب خــودم نــبــودم ، بــاور کـــن ......
حــالــا ، شــوتـــای خــارج از مــحــوطــمــو یــه بــچــه ام مــیــتــونــه بــگــیــره ....
حـــیــــفــــــ ......
لــایــک = صـــفـــر

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(