" ویـــژه مــســیـــحـــا "
یــکــی از لــذتـــایـــی کـــه دو ســالــه نــیــســت ....
شـــب شــام بــخــورم ، بــزنــم بــیــرون ، آروم آروم راه بـــرم و ذکـــر بـــگــم تـــا بـــرســـم دم در....
دم در بــعــد از گـَـشــتـَـنــَـم ، خــادمِ حــال مــنــو بــفــهــمــه و دســت بــذاره رو شــونــه ام و بــگــه
" اخــوی الــتـــمــاس دعـــا " تـــو چــشــاشش کــه پــُــرِ از الــتــمــاس و نــیــازِ نــیــگــا کــنــم بــگــم :
مــحــتـاجــیــم بــه دعــا عــمــو جــان ..... بــه راه رفــتــن ادامــه بــدم تــا بــرســم بــه داخــل حــرم ،
ســلــام آقــا ، مــیــبــیــنــی بــازم اذن دخــول یــادم رفــتـــ بــخــونــم ، شــرمــنــدم ، مــیــدونــم شــُــمــا
کــریــمــ تــر از ایــن حــرفــایــی ولــی خــوبـــ ، آقــا جــان روســیــاه و دســتـــِ خــالــی و تــنــهـــا اومــدم ،
اومــدم دریــابــیــم آقــا ، دریــاب ایــن دِل خــســتـــه ی عــهــد شـِــکــنـــو آقــا ....
حــرکــتـــ کــنــم بــه ســمــتـــ ضــریــح ، دم در بــه حــالــت ســجــده بــیــوفــتــم ســنــگ ورودی رو کــه
نــشــونــه ی خــاک پــاســتـــ بــبــوســم و بــعــد خــودمــو بــســپــرم بــه دِلــِ جــمــعــیــت ....
آروم آروم اشــکــ بــریــزم و نــگــاه بــه ضــریــح بــکــنــم و یــه دفــه بــه خــودم بــیــام کــه جـمــعــیــت مــنــو
چــســبــونــده بــه ضــریــح ... اونــجــاســت کــه تــا مــیــتــونــم بــا آقــام عــشــق بــازی مــیــکــنــم ...
دِلــم واســه امــامــم یــه ذره شـــده .....
آیـــــ مــشــهــدیــــا ، قــدر آقــا رو بــدونــیـــد ، دســتـــ مــا کــوتــاســت .... الــتــمــاس دعــا ....
لــایــک = الــســلـامُ عــلــیـــک یــا عــلـی بــن مــوســی الــرضــا عــلــیه الــســلــام ورحــمــة الله ....