يا ابا عبداله الحسين
ما اشك را ز پاكي مادر گرفته اي�
اين زندگي ز چشمه ي كوثر گرفته اي�
اذن ورود ما به بهشت خداست اشك
ما از بهشت هديه فراتر گرفته اي�
اشك غم حسين بود خود بهشت ساز
ما بعد روضه زندگي از سر گرفته اي�
آنكه شنيد نام حسين و نريخت اشك
دوري از او به امر پيمبر گرفته اي�
ما در كفن ز تربت او نور مي بري�
رزق سفر ز خاك همين در گرفته اي�
ما بي حسين پست ترين خلايقي�
با نام اوست رتبه ي بر تر گرفته اي�
ما در ميان روضه ي او تحت قبه اي�
حاجات خود به روضه مكرر گرفته اي�
تا آب مي خوريم صدا مي زنيم حسين
اين امر از سكينه ي اطهر گرفته اي�
سروده جواد حيدري
