از عبـــــد به معبووووودِ متعال:
خدایـــا مگــــه تووو قــــرآن نگفتــــی بخوووانیــــد مرا تا اجابـــــت کنــــم شمارااااا پس چـــــرا وقتــــی صدات میزنیــــم و ازت یه چیـــــزی میخوایــــم میگــــی صلاح نیســــت,حکمت نیســـت,قسمـــت نیست. خدایااا کدووومــــش درسته؟؟؟؟ اولــــی ک اخــــر مرامــــو معرفت و *امیــــده* یا دومـــــی که اوج *ناامیـــــدی* و اینکه هیــــچ وقت اون چیزیــــو ک میخوام نمیتووونـــم داشته باشــــم.خدایـــا ما ک باهــــم تعارف نداریــــم خب یه دفعـــه بگووو محــــور تمام حرفام دومیــــه دیگــــه.لاااقل امیدوار نمیشیــــم ک بعدش با کَله بخوریـــم زمیــــن.خدایـــــا رسیدگـــــی کـــــن لطفــــا.

«مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّه»
دیدی وقتی پر از نا امیدی میشی بعد یهویی یه خوشحالی میاد تو دلت؟
اون خداست..✨

هرگاه قلبت تشنـه گشت
آن را فقط با قرآن سیراب کن
و هرگاه دچار ترس و اضطراب شد
آن را فقط با ذکر خداوند
آرامش ببخش
قلبت بـه یاد او نیاز دارد

شب ها دستِ مان بہ خدا نزدیڪ تر مےشود…نزدیڪ تر.
پس بیا دعا ڪنیم:
پروردگارا… امروزِمان را بازهم بہ ڪرمت ببخش و یارے ڪن درپیش گاهت روسفید باشیم. آمین

وقتی که بی هیچ توجهی می گویی بسم الله الرحمن الرحیم،
احتمالاً خداوند هم بی هیچ توجهی این حرف را می شنود
و بنابراین اتفاق مهمی نمی افتد.

خدایا خودت مراقب عزیزترینم باش،
که دیوار حادثه‌ها بلند است و دستان من کوتاه،
که ابرهای بیماری بسیارند و چتر امنیت من کوچک،
که اگر تو نباشی، خیالم از بابت هیچ چیز راحت نیست.
مراقب عزیزترینم باش نه روانش زار شود، نه جسمش بیمار،
که من طاقت بغض و اندوه و بیماریِ عزیز، ندارم.
عزیزترینم را ؛ به تو می‌سپار�
خودت او را میان آغوش امن خدایی‌ات جا کن،
خودت ضامن آرامش و سلامتی‌‌اش باش،
که او با ارزش‌ترین دارایی من روی زمین‌است،
و من فقط به «تو» می‌سپارمش...