*از شما چه پنهون*
آهااای تویی که از این مانتو قرمزم بدت میومد!
تویی که میگفتی فقط وقتی با خودمی میتونی بپوشیش!
دارم همون مانتو رو تنم میکنم پاشو نگام کن!
هنوزم جذب تنمه!
تازه میخوام دیگه چادرم سرم نکنم شنیدی؟!
آرایشم میکنم زیااااااد!
اون شلوار جذبی که پوشیدنش قدغن بود یادته؟خیلی به این مانتوم میاد اونم میخوام بپوشم!فهمیدی؟؟؟
تو که حسود بودی و حساس!
چشمهاتو باز کن!
سحرت بازم لجبازیاشو شروع کرده!
نمیخوای مثل همیشه بیای بغلم کنی دستامو بگیری تو دستهات ببوسیشون و بگی:
"باز چی شده سحرم؟؟"
نمیخوای بیای منو تو بغلت بگیری و بگی:"عاشق لج بازیاتم سحرم"
به خدا اگه جوابمو ندی با همین تیپ میرم دانشگاه میشنوی؟؟
چشمهاتو باز کن!
لایک=سحر دیوونه!
از الان تا خود صبح هم تهدیدش کنی اون نمیتونه برگرده!
صبور باش دختر صبور!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(