h
hanie 74.70 ۱۳ سال پیش
پیام

چه ساده دلباختم یک نگاه یک لبخند وبعد انگار عاشق شده بودم اما افسوس؛حالا باید تا ابد به ان دو دست خیره باشم دودستی که با هم پیوند خورده اند و بهم عشق می ورزند و من با چشمانی خیس از صمیم قلب،از همان قلبی که نگاه اورا باور کرد،اما الان باید با چشمای پریشان،برایشان ارزوی خوشبختی کنم

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.