ا
اول شخص غایب ۱۳ سال پیش
پیام

*از شما چه پنهون*
تو اوج کلافگی و ناراحتی فقط بافتن موهام آرومش میکرد. . . .
گاهی چندین بار میبافت باز میکرد دوباره از اول شروع میکرد!
منم عین دختر بچه های کوچولو هی غر میزدم و وول میخوردم. . . .
لایک=پس خاطره ی دستاشه که این2سال مجبورت کرده هر 3ماه یه بار موهاتو کوتاه کنی؟؟؟

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.