عکس های زیادی از تو دار�
ولی یکی را از همه بیشتر دوست دار�
همانی که پشتت به لنز دوربین است
ساعت ها به تماشایت مینشینم و دلم در اضطرابی دست و پا میزند که مبادا برگردی
ومن خودم را آماده میکنم که به محض برگشتنت صورتم را برگردان�
مثل همیشه
چون دل طفلکی ام طاقت نگاه های مستقیم تو را ندارد....
کاش وقتی به من نزدیک بودی و نگاهت نمیکردم این را میفهمیدی
که لااقل الان که ازت دورم به یادم میماندی...
کاش دوباره میدیدمت
کاش.........