(اينو جايي خوندم شما هم حتما بخونيد يكم طولانيه ولي...)
دين و كنكور
انسان كلن موجودي نامرد و فراموشكار است!چرا كه در سالي كه كنكور دارد،هي چپ و راست خدايا خدايا ميكند و دعا و نذر و نماز و توبه و روزه و خلاصه...
اما همين كه خرش از پل رد شد،خر مراد رو سوار ميشه ... و ... د دررو!
خداي خيلي از آدم ها،خداي آرزوهاي آن هاست.در واقع براي آن ها خدا كسي است كه آن ها را به آرزوهايشان ميرساند و خلاص!
اگر عبادت و خوبي يي هست،يك بده بستاني ست با خداي ذهني،كه من نماز ميخوانم و تو مرا در دانشگاه قبول ميكني!
بحثش مفصل و خيلي هم خفنه!خواستم يه چيزي بگم گوشي بياد دستتون اين قدر براي قبول شدن در دانشگاه از خدا استفاده ي ابزاري نكنيد.
