*از شما چه پنهون*
گاهی وقتها نصفه شب از خواب بیدار میشدم میدیدم دستشو زده زیر چونش و زل زده به من.
چشمهام گرد میشد از اینکه اون وقت شب بیدار میدیدمش.
اجازه ی حرف زدن بهم نمیداد.خم میشدو چشمهامو میبوسید.
بعد از اتاق میرفت بیرون.
از همونجا داد میزدم:کجااا؟؟؟
آروم جواب میداد:میرم وضو بگیرم دو رکعت نماز شکر بخونم.
منم پشت سرش راه می افتادم.
چند دقیقه بعد هر دو تامون واسه شکر نعمت بودن کنار هم سر به مهر گذاشته بودیم. . . .
لایک=امشب به جا نماز شکر نماز صبر بخون!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(