***کجایی عشق گمشده ی من***
دراتشکده ی وجودم به دنبال اتش زیرخاکسترمیگردم غافل ازانکه این اتش کهنه ترازان است که شعله ی خاموشی دران نهفته باشد ...امیر...رویاها یم رفتی و اتش وجودم راکه با امدنت روشن کرده بودی راخاموش کردی
ای کاش بودی تالحظه هایمان راباهم میگذراندیم
خسته ترازانم که به دنبال عشق جدیدبگردم بیاوببین هنوزچشم به راهت هستم
همان جای قدیمی ردپایم را درخاطرات گوشه ی قلب اهنی ات دنبال کن مراخواهی یافت بیاوعاشق همیشگی ات راببین که اگرنیایی درحسرتگرمای وجودت خواهم مرد پس بیا ودلم راباوجودت گرما ببخش..امیر رویاهام رفت بچه ها ....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(