*دیالوگهای اول شخص غایب با خدا*
من:خدا؟؟این تار موی سفیدو میبینی؟همین دیشب از لابلای موهام کندمش داری میبینیش؟؟
خدا:... :(
من:جواب منو بده.
خدا:آره میبینمش ولی....
من:خودت بگو من چند سالمه؟؟؟
خدا:20 سالته عزیزم ولی....
من:تو 20سالگی موی آدم سفید میشه؟؟؟
خدا:نه عزیزم.ولی....
من:اینا تاثیر بلاهایی که سرم اومده اگه تو نمیخواستی هیچکدومش پیش نمیومد.
خدا:میدونم عزیزم ولی....
من:(با فریاد)ولی چی خدا؟؟؟؟؟
خدا:عزیزم آدما میگن اگه تار موی سفیدو بکنی زیادتر میشه.چرا کندیش؟؟
من:.... :(تو واقعا مهربونی خدا.منو ببخش.
لایک=میذاشتی حرفشو بزنه بعد داد میزدی بی معرفت

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(