*دیالوگهای اول شخص غایب با خدا*
خدایا میشه لطفا به بخش تنهایی سر نزنی؟
نمیشه؟میخوای حرفای بنده های دل شکستتو بخونی؟؟
خب باشه.
پس میشه اگه میای اینجا پستهای منو نخونی؟
به خصوص پستهایی که به خاطر وضعیت غم وغصه تایید نشده.
چی؟؟؟نمیشه؟؟؟تازه میخوای لایکم بزنی؟؟؟
خب باشه.
پس میشه لطفا اگه پستهامو خوندی ازم نرنجی؟
چی؟؟؟درست شنیدم؟؟گفتی میشه؟؟؟
مرسی خدا.میدونم که میفهمی ناشکر نعمتهات نیستم.فقط دلم ازبنده هات گرفته.
مرسی خدا که انقد خوب میفهمی.
حالا لایک کن خدا جونم.
عاشششقتممم.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(