ا
اول شخص غایب ۱۳ سال پیش
پیام

*خدا به عزیزترینم عمر دوباره داده*
مرا در آغوش گرفته!
چه عشقی چه آغوشی چه آرامش عجیبی!
گریه میکنم!
چه اشکی چه هق هقی چه جعبه ی دستمال کاغذی بزرگی!
حرف میزنم!
چه صدایی چه فریادی چه گوشهای شنوای خوبی!
خواب شیرینی بود اینطور نیست؟؟؟
لایک=کاش تعبیر شه!
لااقل فقط دو قسمت اخرش!

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.