ا
اول شخص غایب ۱۳ سال پیش
پیام

*عاشقانه برای مادرم*
خالی شدن پشتم از تکیه گاههای دروغینشان یادم داده که....
شانه های خمیده ات را به هر تکیه گاه دیگری ترجیح ده�
تماشای نیشخندهای سراپا تمسخرشان یادم داده که....
لبخندهای مملو از مهربانیت را به هر لبخند دیگری ترجیح ده�
چشیدن طعم بوسه های هوس آلودشان یادم داده که....
بوسه های عاشقانه ات را به هربوسه ی دیگری ترجیح ده�
دیدن پلیدی پنهان شده زیر زیبائیشان یادم داده که....
سپیدی گیسوانت را به هرزیبایی دیگری ترجیح ده�
و تصور بی احساسیشان مقابل عاشقانه هایم یادم داده که....
عاشقانه نوشتن برای تورا به هر عاشقانه ی دیگری ترجیح دهم

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.