خط خطي هاي no love:
شب شده من نمی خوابم اما
خانه مان کاملأغرق خواب است
ساعت روی تختم درست است
تیک تاک دل من خراب است
شب شده من ولی توی فکر�
فکر درهای بازی که بست�
شب شده،منتها خسته از شب
پاشدم در اتاقم نشست�
پیش چشمان خواب متکا
غصه های خودم را شمرد�
دردهای دل کوچکم را
من به دست متکا سپرد�
او ولی پنبه در گوش خود داشت
حرف های دلم را نفهمید
هیچ اشکالی اصلأندارد
لااقل او به حرفم نخندید
ای خدا!چشم های متکا
مثل شب های دیگر خسیس است!
چشم های من خسته اما
پرشد از حرف هایی که خیس است...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(