*برای دوستایی که دوست داشتن بیشتر ازم بدونن*
سلام به همه
اسمم سحره.ولی شما همون اول شخص غایب صدام کنید آخه کسیکه سحرو به عنوان اسمم انتخاب کرد بانی حال بد این روزامه.
متولد 31شهریورم.متولد تهران.
سال دوم رشته ی حقوق تو یکی از دانشگاهای دولتی تهران.
در حال حاضر از 26بهمن به خاطر فاجعه هایی که پشت سر هم برام اتفاق افتاد قدرت حرف زدنو از دست دادم.
تقریبا دو سال و 5روزه که گونه هام از اشک خیس نشده.خدا نعمت گریه کردنو هم ازم گرفته و....
برا هم دعا کنیم.
مرسی از همه.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(