پرسيدم...چطور بهتر زندگي كنم؟
با كمي مكث جواب داد:
گذشته ات را بدون هيچ تأسفي بپذير.
با اعتماد,زمان حالت را بگذران.
و بدون ترس,براي آينده آماده شو.
ايمان را نگه دار و ترس را به گوشه اي انداز.
شك هايت را باور نكن,و هيچگاه به باورهايت شك نكن.
زندگي شگفت انگيز است,درصورتي كه بداني چطور زندگي كني.
كوچك باش و عاشق...كه عشق,خود ميداند آيين بزرگ كردنت را.
بگذار عشق خاصيت تو باشد,نه رابطه خاص تو با كسي.
موفقيت پيش رفتن است,نه به نقطه پايان رسيدن.
داشتم به سخنانش فكر ميكردم كه...نفسي تازه كرد و ادامه داد:
هرروز صبح در افريقا,آهويي از خواب بيدار ميشود و براي زندگي كردن و امرارمعاش در صحرا مي چرخد.آهو ميداند كه بايد از شير سريع تر بدود,در غير اين صورت طعمه شير خواهد شد;شير نيز براي زندگي و امرارمعاش در صحرا ميگردد,كه ميداند بايد از آهو سريع تر بدود تا گرسنه نماند.
مهم اين نيست كه تو شير باشي يا آهو...,مهم اين است كه با طلوع آفتاب از خواب برخيزي و براي زندگيت,با تمام توان و با تمام وجود شروع به دويدن كني!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(