داداش امیرطاها جان
میگرن ی درد عصبی هستش، بقول خودت ب مرور زمان نیاز داره، ولی خیلی چیزا اون زمانو کوتاهتر میکنه یا شدت دردا رو کمتر
گریه واسش سمه، آفتاب و گرمای زیاد، سرمای زیاد، گرسنگی یا تشنگی شدید، نگرانی، استرس، هیجان، محیطای شولوغ و پر سر وصدا و...
طب سنتی و گیاهی خیلی جولب میده براش، و اینکه خوردن چیزای ب قول معروف سردی یکی از عواملشه ک باید شدیدا کنترل بشه، مثلا مصرف ترشی دوغ ماست یا غذاهای سرد(مثل مرغ ک حتمن حتمن باید با دارچین سردیشون بره)
رعایت اینا جواب میده داداشم

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(