@@@@@@@@خاطرات تولد من:
همه بچه ها اومدن معذرت خواهی و تبریک و....
منم دیدم حالا که میخوان با من باشن دعو تشون کردم بریم رستوران...
حدود 20 نفری میشدن:دست.....سوت...ایول منکه حتما میام مگه میشه تولد تو نیومد؟!
سر ساعت 4:فقط دو نفر اومدن....اونم فکر کنم تو رودربایستی قرار گرفتن....
بهشون میگم:چرا نیومدین؟
جواب:میدونی.....
به قول پدرم:این دغل دوستان که میبینی مگسان اند دور شیرینی!!
جالب اینه که اینا کسایی هستن که من6 سال یاهاشون زندگی کردم....این که میگم زندگی یعنی واقعازندگی.....
لایک=نمیخواد!
فقط روم نشد این حرفا رو به مامانم بگم به شماگفتم.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(