سلام بچه های تنهایی
امیر طاها : داداشی من خیلی دوست دارم عاشقانه هات با نگین رو بخونم برامون بنویس
هلیدا : آبجی دکتره خودم خیلی دوست دارم ،مواظب خودت باش
MEHDI>>>100%MOKH :داداشی تروخدا مواظب چشمات باش آخه بخاطره کی بخاطر دلا ... چرا باخودت اینجوری میکنی؟؟؟؟
mehran : داداشی خوشحالم برگشتی فقط دیگه نرو...
AR M IN : داداشی پست 64010 رو خوندم خیلی ناراحت شدم آخه منم براعشقم خیلی غرورمو شکستم ولی تازه حالمو با برخوردهای سردش بدتر میکرد ... داداشی موفق باشی
محبوبه 8118 : آبجی حرفاتو بنویس تا یکم دلت آروم بشه ،هرچی تو دلته رو بنویس.
مسیحا : داداشی پست 63674رو خوندم کلی گریه کردم ، خیلی سخته خیلی درکت میکنم
خسته : آبجی جونم چیکار کردی با دوستت ؟؟
خدایا هوای همه ی آبجیا وداداشای منو داشته باش خیلی دوستشون دارم نمیتونم غمو غصشونو ببینم...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(