سلام به همه دوستای گلم. چه قدیمیا چه اونا که مثل من جدید اومدن. بچه ها از این که کسی که جواب پستاتونو نمیزاره ناراحت نشین. همین که وقت میزارن میخوننشون به ما لطف دارن. پس دیگه این جا کسی احساس غریبی نکنه هااااا. اینجا همه با هم همدردن. داداش mehdi 100% mokh و ابجی hilda و مسیحای عزیز واقعا وقتی پستاتونو میخونم چشمام خیس میشه. همیشه سر سجاده اسم تک تک شما رو میبرم. ایشالله خدا خودش رفیق همه لحظات تنهاییمون باشه.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(