سلام به همه!
زبونم خواب رفته بچه ها.چشمامم همین طور.
نخندین!
فقط پا نیست که خواب میره.زبونم وقتی نتونه غمهای دلو بگه خواب میره.چشمم وقتی نتونه واقعیت هایی رو که میبینه باور کنه خواب میره.
چیزی که دکترا بهش میگن شوک روحی.
اون وقته که دور وبریات هرجند وقت یکبار روبروت وایمیسن شونه هاتو میگیرن و مدام میگن:
حرف بزن دختر!
داد بزن دختر!
گریه کن دختر!
و تو با چشمهای عزا گرفتت فقط میتونی سرزنش بار نگاشون کنی وبگی....
نه چیزی نمیتونی بگی.
آخه تو دو ماهه که زبونت خواب رفته....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(