سلام به همه!
امروز 27 فروردین دومین سالگرد نبودن عزیز ترین فرد زندگیم بود.
دکترم به اطرافیان گفته بود اجازه ندن تنها برم بهشت زهرا.
دوست داشتم تمام امروزو کنارش باشم و از اتفاقایی که تو نبودنش برام افتاد بگم.
حتی اگه هیچ صدایی از حنجرم خارج نشه اون میشنوه بچه ها مگه نه؟
دعا کنید این بغض دو سالم بشکنه.این سکوت سه ماهم بشکنه.
دلم برا ضجه زدن تنگ شده به خدا دلم برا فریاد زدن تنگ شده به خدا.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(