" ویـــژه مـــســـیــحـــا "
خـــیــــلــی دخــتـــرِ خــوبــی بــود ، 2ســـال ازم کــوچــیــک تـــر بــود ، اســـمـــش حـــنــانـــه بـــود ....
اخــلــاقــای قــشــنــگ زیــاد داشــتـــ کــمــک بــه بــچــه یــتــیــمــا ، کــمــک مــیــکــرد تــو هـلـالِ احـمـر
بــدون دســتــمــزد ، حــتــی یــه مــوســســه کــار مــیــکــرد هــرچــی حــقــوق مــیــگــرفـــتـــ مــیــرفـت
واســه دخــتــر بــچــه هــای یــتــیــم روســری و ... مــیــخــریـــد ، دو ســه بــار از هــم خـــدافــظــی کـردیـ�
یــعــنــی اون ول کــرد و رفــــتــــ ، ولـــی خـــدا دوبــاره یــه جــوری بـــرش مــیــگــردونــد .....
یـــکــی از دوســتــام تــو جــریــانِ کـــارِ مــا بـــود و یـــه نــســبــتـــ خــانــوادگــیـــه دور هــم بــاهــاشــون
داشـــتــــ ، هــر وقـــتــــ دعــوا مــیــشـــد بـــیــنــمــون اون بــنــده خــدا پــادر مــیــونــی مــیـــکــرد ....
ایـــن ســری آخــر خــیــلــی کــم تــحــویــلــم مــیــگــرفـــتـــ .... نــشــســتــم فــک کــردم ایــن ارتــبــاط
نـــتــیــجــه ای هــم داره یـــا نَ .... بــر خــلــافـــ احــســاسـاتــِ خــودم ازش خــداحــافــظــی کــردم چــون
خــواســتــگــار داشـــتـــ و بــا وجــود مـــن ....... مـــن نــمــیــتــونــستــم خــوشــبــخــتــش کـــنــم ،،،
مــتـــاســفــانــه اون دَمِ بــخــتــه و تـــا مــن مـــیــخــواســـتــم پــولُ و پــلــه ای ام جــمــع کـــنــم .....
طــول مــیــکــشــیــد ، پـــدرشـــم راضــی نــبـــود ، مــادرش کـــه اصــلــا ... از ایــن ور پــدر و مــادر
خــودمــم هــمــیــن طــور ، خــواســتـــم ، کــلــی ام جــون کـــنــدم ولــی نـــشـــد .....
مــوقــع خــدافــظــی ایـــنــقــد گــریــه کــردم کــه هـــر کــاری کــردم نــتــونــســتــم بــاهــاش حــرف بـزن�
و بــا پـــیــام ازش خــدافــظــی کــردم ،،، پــیــامــای خــدافــظــیــمــون خــیــلــی دردنــاک بــودن ....
اون در ظــاهــر نــشــون مــیــداد مــنــو دوســـتـــ داره ولـــی نــقـش بــازی مــیـــکـــرد....
اون شــرایــط روحــی خـــاصـــه مــنــو مــیــدونــســتــــ و اصــرار داشـــتــــ ایــن ارتــبــاطِ حــداقــلــی
رو نــگـــه داریــم تـــا یـــه وقـــتـــ مـــن خــبـــطــی نــکــنـــم ،، ولــی مــن ایــنــو کــامــل مــیـــفــهــمــیــدم ،،،
نـــقـــشـــ بــازی کـردنـشـم رو بــود آخــه ....
پــیــامــای خــدافــظــی مــونــو تــو یــه ویـــژه دیــگــه گــذاشــتــم ......
ولـــی مــتــاســفــانــه خــدافــظــی نــکــرده ،، رفـــتـــــ .....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(