بعضي وقتا 1گوشه جوري ساكت ميشينم كه انگار نه انگار مني در اين دنيا وجود دارم...
بعضي وقتا درجواب جوك هاي خنده دار دوراطرافيام جوري بغضم ميگيره كه از 1 زلزله 10 ريشتر بيشتر خرابم ميكنه....
بعضي وقتا كه اسمون پر ستارست هرزچندگاهي بهش نگاه ميكنمو افسوس ميخورم....
اين تنهايي من اينقدبزرگ شده كه بعضي وقتا خودم توش گم ميشم....
روزي صدبار تموم خاطراتمو چك ميكنم كه نكنه جايي اشتباه كرده باشم....
هرلحظه از زندگيم شده خاطره با اون بودن...
اما اون كجا و من كجا....
الان داره با ازما بهترون روزاشوميگذرونه....
دله من كه شكست.....خوشبحالش شد...
اين است روزگار تنهايي من....
هعييييي.....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(