" ویـــژه عـــاشـــقــانــه از مــــســـیـــحـــا "
اصـــلــا اهـــل قـــرار گــــذاشـــتـــنــو ایـــن حـــرفـــا نــبـــود ....
یــــه سـِــری ایـــنـــقــد الــــتـــمــاســـش کــردم تـــا اومــد پـــارک مــحــلــشــون .....
شــــبـــش قـــبــول کــرد کــه مـــیـــاد مـــنــه بـــد بـــخـــتــــ کـــادو نــگــرفـــتـــه بــودم اصــلــا فــکــر نــمـیـکـرد�
بـــیـــاد ............ در بـِــدر دنــبــالِ یـــه مـــغـــازه مـــیــگـــشــتـــم ...... آخـــرش از ایـــن شـــاسـخـیـن گــنـــده هـا
واســـش گرفــــتـــم ..... صـــب رفــتـــم ســـر قــرار ، بـــازم مـــثــل هــمــیــشــه بــا فــاصـلـه
ازم نـــشــســتــــ ، کــلــی بـــاهــاش حــرف زدم ، حــالـــش مـــسـاعـــد نــبــود تـــا بــلــد بــودم خـاطـره
خـــنــده دار گـــفــتــم و اونــم خــنــدیــد ،، روزِ قـــشــنــگــی بــود ..........
ویـــژه ام ایـــن آخـــرشـــه ....
وقـــتـــ رفـــتــــن یـــه 100 مـــتــری ازم دور شـــده بـــود کـــه یـــه دفـــه دلـــم لـــرزیـــد نــمــیــدونــم
چـــه حــســی بــود ولـــی نــاخــواســتـــه بـــلــنــد اســمــشــو فــریــاد زدم .... حـــــنــــــانــــــــــ ....
بـــرگـــشـــتــــ ســـمـــتـــم ،، از دور فــوق الــعــاده شــده بــود ،، دســتـــمــو آروم بـــالــا آوردمــو بــراش
دســـتـــ تـــکــون دادم ..... یـــه " لــبــخـــنـــد " زد و دســـتــــشـــو تــکــون داد و آروم آروم دور شـــد ...
رُفـــقـــا ،، شـــب نــیــســـتـــ کــه لــبــخــنــدش نــیــاد تــوخــوابــم .....
آخــــه " آخـــریـــن بـــار " ی بــود کـــه دیـــدمـــش ........
آخــــریـــن بــــار .............
لــایــک = ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پاییز رسیده است
انار ها هم
تو اما
نرسیده ای هنوز
میوه #نارس کدام فصل بوده ای مگر ؟

عشق یعنی
عشقت بخاد بره سرکار
ساعت 6نیم صبح
الارم بزاری بیدارش کنی
تا خود سرکار باهم حرف بزنید بعد از اونور وقتی تعطیل شد با همه خستگیش تا خونه باهات حرف بزنه M

میگه کار غلطیه که آدمارو به خاطر ترک معشوق سرزنش کنی�
عشق که دست خود آدم نیست!
گیریم حرف تو راست ! عشق دست خودت نیست!
وفاداری هم دست خودت نیست؟
تعهد هم دست خودت نیست؟
پس فرق آدم با بقیه موجودات چیه؟
عقل آدم چی میشه اگه هر چی از کتابا خوندیم رو راحت قبول کنیم؟

سر به زیر و ساکت و بی سرصدا میرفت دل
ناگہان‌رویِ تٌو راٰ دید و حواسش پرت شد ..

دیدار یار غایب
دانی چه ذوق دارد؟
ابری که در بیابان
برتشنه ای ببارد
#سعدی