سلام ویژه به دوستان جدید الورود(مثه خودم)
آقا اینجا مثه مدرسه میمونه!
یادتونه روز اول مدرسه ی جدید چقد بد بود؟یا کلاس اولو یادتونه؟
همه باهم حرف میزدن میگفتن و میخندیدن زنگ تفریح با هم میرفتن حیاط!
ولی توکه جدید اومده بودی هیشکی محلت نمیداد!
تنهای تنها بودی!
اینجاهم به من همین حس دست داد!
آخه برا هرکدومشون پست گذاشتم جوابمو ندادن!
خب دله دیگه میگیره!:(
بی خیال!
میگم بذارید این رفقای قدیمی(قدیم الورودها)با هم خوش باشن من وشمام با هم!ها؟؟؟موافقین؟؟؟اصلا بذارین در خواستمو مثه اون سالای دبستان بگم:
س....لام....ببین....میای با هم دوست بشیم؟؟؟

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(