بــرای هـــیــلــدا .....
لـــعــنـــتــــ بـــه دســـتـــی کـــه نــاحـــق تـــو صــورتـــــ نـــازکــــُ و ظـــریـــفــــِ یـــه دخـــتــــر
زده بـــشـــه و بـــعـــد اســـمــشـــم بـــذارن غــــیـــرتـــــ ......
حـــاشـــا بــــ غـــیـــرتـــتــــ مـــرد ،، چـــطــور دلـــتـــ اومــده پـــاره ی تـــنــتــــُ کــتــک بــزنــی ....
هـــر خــبــطـــی ام کــرده بـــاشـــه تـــو حــق نــداری بـــزنــیـــشــــ .....
دلـــم درد مـــیــگــیــره وقــتـــی یــه هــمــچــیــن آدمــایــی رو مــیــبــیـــنـــم ......
هــیــلــدا جــان یــه تـــنــه بــرو جــلــو تــو هــیــچـــکــســو لــازم نــداری ولــشــون کـــن ، بــچــســب بــه
اوســتـــا کــریـــم ، اگـــه نــاحــق خـــورده بــاشــیش خــیــلــی زود ورق بــرمــیــگــرده .....
حـــق خــوردنــی نــیــســـتـــــ مـــطــمــئــن بــاش ، خـــدا جــای حــق نــشــســتــــه....
بــه فــکــر دَرسـِــتــــ بـــاش بـــقــیـــش هــمــشــون درســتـــ مــیــشــه .....
بــــبــخـــشـــیـــد دخــالــتـــــ کــردم .....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(