" بـــرای ghazal.20 "
فــهـــیــمــه جــاان اســـمـــت قــشـــنــگــه چــرا دوســتــش نــداری ؟؟ در ضــمــن تــولـــدتـــم پــَسـاپَـس
مــبــارک یــه بــار دیــگــه ام تــبـریــک گــفـــتــه بـــودم....ایــشــالله خــوشــبــخـــت بــشــی آبــجــی
گـــلــم نــبـــیــنــم غــصــه بـــخــوری ،، بـــــه دَرَکــــ کـــه رفـــتــــ.....
بــبـــیـــن پـــســـری کـــه بـــه یـــه دخـــتـــر بـــگـــه "دوســـتـــت دارم" اگـــه پــاش وا نــســتـــه بــی دلـیـل،
اســـم انـــســان نـــبــایـــســتــی روش گــذاشـــتـــــ ...... مــواظــب خـــودتـــم بــاش ......
اســـمــــتـــم قـــشــنـــگـــه بـــاور کـــن .......... نـــبــیـــنـــم غـــصـــه بــخـــوری هــــا .....
زنـــدگـــی ارزشـــه غـــصـــه نــداره ....... ایـــشــالله کــــه 10 ریـــشـــتـــری بـــشـــی دوبــاره ....
دوســــتــــ دارم بـــه مـــســـیــحـــا قـــول بــدی ..... یـــالــــا .........

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(