F
F.s@R.f ۱۳ سال پیش
پیام

بی دلیل برای خودم...
ماهها از ندیدنت گریه کردم...
هفته ها از نشنیدنت صدایت گریه کردم...
روزها از نبوئیدن عطرت گریه کردم...
ساعتها از لمس نکردن دستانت گریه کردم...
دقیقه ها چشم به راهت نشستم و گریه کردم...
و حالا که آمده ای دیگر چشمانم سوی دیدنت را ندارد!!!

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.