" ویـــژه مـــســـیـــحـــا بــرای تـــنـــهــایــی مــکــمـل پــسـت Hildaــه عــزیــز "
ایـــنــایــی کـــه مــیــگــن تـــنــهــان دروغ مــیــگـــن ..... دروووووغ ....
خـــداونــد از رگ گــردن هـــم ، بـــه شــومــــا نــزدیـــک تـــره.....
چـــشــمـــای ســَــر و بـــبــنـــدیـــد .... بـــا چــشــم دل بـــبــیــنــیــدش .......
ولــی از دســـت هــمــتـــون نــاراحـــتــــه مــخــصـوصــا خــودم .....
چـــون راســـتـــُــ حـــســـیـــنـــی یـــادمـــونــــ رفـــتـــه بـــود کــه هـــســـتــــش ....
ایـــن جــانــب شــخــصــا بـــا خــودش دردِ دل مــیــکـــنــمُ بـــس .....
ایـــنـــایــی کــه غــمــشــون بـــالـــاســـت از خـــدا دور شـــدنـــــــ .......
گـــریــه فـــقـــط روی ســـجــاده و بـــس .....
..... امـــتــحــانــش مــجــانــی دوســتــان ......

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(